Het verlaten huis
Categorieën
Op de plek van Flora Campus Westland stond bijna 1800 jaar geleden een huis. Archeoloog Lourens van der Feijst vertelt wat er van dat huis is teruggevonden en wat deze plek prijsgeeft over het leven van toen.
Het huis en het landschap
Zo’n 1800 jaar geleden stond hier, in Naaldwijk, een huis. Op dezelfde plek waar Flora Campus Westland in ontwikkeling is, werd het uiteindelijk verlaten. Het huis is daarna afgebroken en het bruikbare hout werd meegenomen. Dat is niet vreemd: goed bouwhout was in deze regio schaars. Maar ze namen niet alles mee. Diep in de grond zijn nog resten gevonden van de zware dakdragende palen, te groot en te vast om eenvoudig te verwijderen.
Waarom het huis werd verlaten, kunnen we niet met zekerheid zeggen, maar alles wijst erop dat het hier te nat werd om te blijven wonen. De zuidoostkant van het huis lijkt zelfs te zijn weggespoeld. Sporen daarvan zijn verdwenen, alsof het landschap ze langzaam heeft uitgewist.
In een latere fase, in de Romeinse tijd, werd er een greppel dwars door de plek van het huis gegraven. Dat maakt duidelijk dat dit huis behoort tot een vroege fase van de nederzetting Honselersdijk/Naaldwijk. Het stond er al, voordat het landschap opnieuw werd ingedeeld.
We weten vrij nauwkeurig hoe het huis eruitzag. Het was 24,8 meter lang en 6 meter breed. De wanden bestonden uit rijen paaltjes met vlechtwerk, besmeerd met leem. Het dak was waarschijnlijk van riet. Een deel van de afwateringsgreppel langs het dak is zelfs nog teruggevonden; een klein, maar veelzeggend spoor van het dagelijks leven hier.
De mensen die hier leefden
Wie er woonden, weten we niet precies. Waarschijnlijk was het een gezin van zes tot acht personen. Hun bestaan zal zwaar zijn geweest. Wat we wél weten, is dat de plek na het verlaten van het huis niet werd vergeten. In de ruïne werd iemand begraven. De overledene is gecremeerd en bijgezet in een van de kuilen van de dakdragende palen.
Misschien was het het hoofd van het gezin, degene die ooit het huis bouwde. Dat zullen we nooit zeker weten. Wat het onderzoek naar de verbrande botten straks wél kan vertellen, is hoe oud deze persoon is geworden en of het om een man of een vrouw ging. Zo blijft het huis, ook na eeuwen, nog steeds iets prijsgeven over de mensen die hier leefden.
